Archiefpagina van de site "Het zál vaders een zorg zijn" Zie de opmerkingen op de pagina archiefindex

Zaterdag 13/1/2001. Eerst zou ik iedereen willen vragen die deze berichten niet wenst te ontvangen, mij dat alstublieft te laten weten. Dit is mijn levenslijn naar de buitenwereld en de eerstkomende weken zal dat nog meer zo zijn. Ik wil niemand lastig vallen, laat het mij dan ook weten EERDER dan mijn "ISP", die dreigt met de verbinding te verbreken ("Ik behoor tot het Talk 21 team dat misbruik van e-mail tegengaat en we hebben enkele klachten ontvangen over ongewenste e-mails die u zendt naar thekeytorebecca@ozemail.com.au") laat het mij alstublieft weten, niet aan hén. Vier weken, vliegt de tijd niet als je lol maakt ? Ik heb een nieuwe lekkere week zonder gebeurtenissen meegemaakt. Ik heb zoveel mogelijk gerust en vooral e-mails beantwoord. O ja, ik ging vorige donderdag naar het Gerechtshof in Londen om mijzelf vast te ketenen aan de tralies buiten. Dat werkte niet, niemand van mijn ondersteuning daagde op. Ik heb dan maar gedurende ongeveer anderhalf uur vluchtschriften uitgedeeld. Ik had evenwel niet beseft hoeveel zwakker ik geworden was, zodat ik een ogenblik dacht dat ik niet meer tot aan het metrostation zou geraken. Ik voelde veel pijn en was bijna bevroren. 's Nachts slaap ik nog steeds niet, maar ik ben begonnen in de dag op een bepaald tijdstip een luchtje te scheppen. Heel koud. Verloor net meer dan 3 pond (1 ½ kilogram). Nu ben ik de laatste week afgeslankt tot ongeveer 8 stone 12 pond (55 ½ kilogram, 124 pond), totaal verlies 24 pond (11 ½ kilogram). Mentaal gaat het wel, behalve dat ik dingen vergeet, maar mijn geheugen was toch nooit mijn sterkste zijde. Voor het geval er de volgende week geen rapport zou zijn, onderzoek mijn website : http://lenmiskulin.equalparenting.org om de problemen te voorkomen. Misschien zal ik daar mijn rapport uitbrengen.

Het allerbeste.

Len.

Al vijf weken ben ik aan het wegdeemsteren. De ongelooflijk verschrompelende mannen. Ik heb de film gezien en ik heb besloten ook het experiment te onderzoeken. Doe het thuis niet, want het is hoegenaamd niet knetter dat te zijn, geloof me wel. Ik meende dat ik één zaak vanaf het begin duidelijk stelde, maar misschien deed ik dat niet. Het is het volgende : ik drink niet normaal, enkel koffie. Ik houd van een goed biertje, maar ik red het doorgaans wel. Ook neem ik een klein beetje suiker en een wolkje melk daarbij (Gewoonlijk dronk ik het voor deze geschiedenis begon half water, half melk) en onlangs werd ik beschuldigd van bedrog. Ja, dat zou het me een dag of twee langer doen uithouden, maar verduiveld ik zal gelukkiger sterven. Ook neem ik de dehydrateerzouten en multivitamines (als ik ga, dan ga ik gezond). Nooit heb ik om het even welk van die feiten verborgen gehouden. Mijn plannen voor de komende zomer waren mijn gezin mee te nemen naar Kroatië voor een lange vakantie, hun mijn oorsprong te tonen en het in het algemeen goed te hebben. Het zou de eerste keer in 23 jaar zijn dat ik het mij kon veroorloven terug te gaan. Terwijl het hier heel koud en sneeuwachtig is, droom ik nog steeds over hoe het geweest zou zijn en ik huil mijzelf in slaap, wetend dat het door ons pervers rechtssysteem slechts een droom zou zijn. Mijn God, ik mis mijn jongens. In elk geval terug naar mijn rapport vooraleer ik het toetsenbord opnieuw ontvlucht. Vorige dinsdag woonde ik de zitting bij van het Hooggerechtshof in Londen, een de mond snoerend vonnis, waarvan ik meen dat de meesten onder u al de details kennen. Voor wie het nog niet weet, ik vond het heel moeilijk te lopen, erg uitputtend. Daarbij worden de pijnen erger, het hele lichaam doet voortdurend pijn. Ik voel me de hele tijd ongelooflijk moe. Ongelukkig als je buiten de tijd loopt, tracht je zelfs nog meer te doen. Ook nog altijd heel koud., het is onmogelijk warm te krijgen. De laatste paar dagen lijd ik aan een echt akelige hoofdpijn, maar neem er niets tegen voor het geval het mijn maag overhoop zou halen. Mijn verstand functioneerde nog toen ik dat de laatste keer controleerde en hopelijk zal het dat nog een tijdje volhouden. Gewichtsverlies, normaal gewicht 8 stone 8 pond (54 ¼ kilogram of voor onze Amerikaanse vrienden 120 pond). Gewichtsverlies deze week 4 pond (2 kilogram). Maandag ga ik terug naar de dokter en dan moet ik ernstig beginnen te denken over de komende schikkingen, dat betekent hospitalisering, infusievloeistof enz., ontmoedigende bedoening maar het moet geschieden. Als er onverwacht iets zou gebeuren, zeg mijn jongens dat ik van ze hou. Trek je niets aan van de stijl van dit rapport, want ik probeer mezelf wat op te krikken, maar ik voel me nog niet lekker. O ja, mijn website, blijf ze bekijken :

http://lenmiskulin.equalparenting.org/disc1_tocf.htm

We blijven contact houden.

Het allerbeste.

Len

Zaterdag 27 januari 2001, de 42^ste dag. Eerst en vooral, dank u wel voor alle mensen die aanhoudend hun steun betuigen en speciale dank voor de "ploeg" die zo hard aan het werk is om de kennis van mijn "dieet" overal te verspreiden. En wie dan ook die onze e-mails, onze telefoongesprekken enz. controleert met de bedoeling om te spioneren en onze verwezenlijkingen probeert in te dijken, val dood, WIJ ZULLEN WINNEN ! Want samen zijn we sterk, wij hebben de waarheid aan onze kant. En het belangrijkste, het is voor onze kinderen. Mijn dokter kwam gisteren langs, hij belde of hij even kon binnenwippen en 5 minuten later was hij er samen met een zieleknijper. Wij hadden een gezellige babbel en zij waren het met mij eens op de meeste punten die ter discussie kwamen, behalve natuurlijk mijn dieet. Zij gaven echter grif toe, dat ik niet gek ben of nog niet en dat mijn redenen geldig zijn, maar menen dat ik de aangelegenheid zou moeten verder zetten via de "normale" kanalen. Ik denk dat ze toch enigszins van mening zijn veranderd, nadat ik de toestand van "normaliteit" bij de familierechtbanken had uitgelegd. Dezelfde psychologe die in juli erbij betrokken was toen ik werd beschuldigd een 357 magnum te verbergen onder de vloerplanken en die me hielp de zaak in het reine te trekken, zoals we meenden, maar in haar laatste verklaring voor het hooggerechtshof brengt ze nog eens dezelfde aantijging naar voren. Aan de andere kant ontdekte ik zelf dat het mogelijk is iemand te verplichten zich aan een psychiatrisch onderzoek te onderwerpen zonder dat die persoon het daarmee eens is. Hun dokter kan het doen. Hier bestaat de hoop te bewijzen dat mijn ex werkelijk niet geschikt is als moeder behalve wanneer ze bereid is hulp te aanvaarden. Wij weten allen dat een kind of kinderen die opgroeien zonder een van de ouders mentaal kunnen lijden. Ik geloof dat het even erg is als wanneer een van de ouders de kinderen verwaarloost. Mijn ex is het levende bewijs daarvan. Zij werd mentaal en fysiek misbruikt en verwaarloosd door haar ouders. Voor iemand zou beweren dat ik opnieuw "vijandig" ben, ben ik zoals ik eerder stelde, in het bezit van haar dagboek dat mijn standpunt bewijst. Als er iemand daar van buiten uit graag een psychoanalyse daarvan wil maken, wil ik een kopie bezorgen. In elk geval, terug naar de harde feiten. Mijn vermoeidheid wordt veel erger, zodanig dat in enkele gevallen, zelfs wanneer ik bezig was met iets of probeerde wakker te blijven, ik gedurende enkele minuten afwezig bleef. Het kan toe te schrijven zijn aan slaaptekort gedurende de laatste maanden. Maar ik veronderstel dat het erger aan het worden is. Het is heel wat erger als het gebeurt terwijl je het ene ogenblik een kop hete koffie in de hand houdt en het volgende op het vuur terechtkomt. Hoe koud is het dezer dagen ? - 50, - 60 zowat moet het zijn. Kan het helemaal niet warm krijgen, maar word elke mogen wakker met het koude zweet op de huid (tenzij een dwaze vent binnen sluipt terwijl ik slaap en een kan water over me uitgiet). Mijn arm- en beenspieren doen heel pijnlijk aan, zelfs even het toetsenbord gebruiken betekent een inspanning. Word ook wat magerder. Nu kan ik goedkoop x-stralen laten maken met een toorts vooraan en een stuk karton achter me en als de bliksem daar zijn de knoken! Mijn gewicht is normaal (zoals vanmorgen te 10 u) 8 stone en 4 pond (52 ½ kilogram) of voor onze Amerikaanse en Canadese vrienden 116 pond). Het verlies van vorige week is 4 pond, 2 kilogram (ik heb de ponden al vernoemd) en het totale verlies tot op vandaag is 2 stone en 4 pond, 15 ½ kilogram of 32 pond. Hé, iemand van buiten met wat helium en een ballon, ik kijk uit naar goedkoop transport. Alle gewichten zitten tegen het hogere pond aan. Alle grapjes terzijde, ik weet dat ik buiten de tijd loop, daarom geef ik hier de speciale aankondiging die ik eerder deze week al vermeldde : in de eerste plaats zal ik vanaf vandaag mijn rapporten twee keren in de week opstellen op zaterdagen en woensdagen. In de tweede plaats heb ik het tijdstip maar zo lang mogelijk uitgesteld dat ik belangrijke beslissingen neem, nu niet langer meer, ik wil geen chaos achterlaten. Ik aanvaard dat als mijn gezondheid plotseling drastisch achteruitgaat, d.i. dat ik niet langer kan lopen of dat sommige organen uitvallen, ik gehospitaliseerd moet worden en aan een infuus kom te zitten als het nodig is, maar wel geen vast voedsel. In geval van coma wens ik dat levensondersteuning weggenomen wordt als ik binnen de twee weken niet gereanimeerd ben. Om de zware last die ik op mijn vriend Steve heb gelegd te verlichten, zijn er enkele andere mensen die contact houden over de telefoon. Steve bezit mijn volledige toelating om over alles wat mij betreft te beslissen voor het geval ik onbekwaam ben, inbegrepen mijn bankrekeningen en mijn eigendom. Doordat ik vandaag de psychiater heb gezien en hij me niet verwezen heeft, zijn mijn knikkers er nog altijd, zodat ik in staat ben deze beslissing uit vrije wil te nemen en met een gezonde geest, zoals men zegt. Voor al wie daar buiten uw steun verleend hebt en hard hebt gewerkt, laat het niet te vergeefs zijn , nu is het tijd om nog harder door te duwen, want weldra zou je niet enkel te maken krijgen met misbruikers van kinderen maar zelfs met moordenaars. En zij moeten niet met rust gelaten worden. HET IS VOOR ONZE KINDEREN EN VOOR DE KINDEREN VAN ONZE KINDEREN EN VOOR ALLE BEDROGEN OUDERS. En vergeet dat niet. Wel, tot nu ben ik er wellicht in geslaagd u dood te vervelen, weinigen zijn wakker gebleven. In elk geval stop ik. Tenslotte, maar het belangrijkste voor mij, vertel mijn jongens hoeveel ik van hen gehouden heb en hoezeer ik ze gemist heb.

Het allerbeste.

Woensdag 1 februari 2001, 47^ste dag. Hallo. Eerst wil ik mij verontschuldigen dat ik een dag te laat ben. Vorige avond voelde ik mij echt slecht, nadat ik terugkwam van de dokter. Daarna ging ik meteen naar bed. Het is nu 12 u 40 in de namiddag. Ik geraakte pas ongeveer 20 minuten geleden uit bed. Wel, zoals je wellicht al geconcludeerd hebt, is mijn vermoeidheid overgegaan in volledige uitputting. Na al die 2-tot-3-urennachten heb ik vorige nacht meer dan 15 uren geslapen. Nu ben ik klaar wakker maar voel mij nog niets beter. Het bezoek aan de dokter gisteren bracht niets speciaals aan het licht, hij veronderstelt dat ik geen borstinfectie heb (maar gaf me toch voor het geval wat antibiotica) en dat mijn "slechte" borst is toe te schrijven aan de normale achteruitgang ten gevolge van mijn "dieet". Mijn bloedtests zijn normaal en er zijn nog geen problemen met de nieren. Het gewichtverlies gaat verder en er is anders niets dat hem bezorgd maakt. Nochtans heb ik ontdekt dat hij al meer dan 8 maanden mijn kinderen niet gezien heeft, zij heeft het nagelaten ze naar de dokter te brengen voor hun regelmatig onderzoek en vanuit mijn vroegere ervaring, geen bezoeken gedurende de hele winter. Nochtans krijgen ze elk jaar een slechte verkoudheid of een borstontsteking. Steve en Karen gingen mee als steun en ze reden me. Zelf rijd ik niet meer, deels om veiligheidsredenen maar vooral omdat ik het me niet kan veroorloven een auto te nemen door de dwingend vereiste test van het Ministerie van Transport. Nog iets dat ik gisteren ontdekt heb niet door directe toegeving, maar door de conversatie en de lichaamstaal dat "zij" "een aantal" abortussen had waar ik niets van afwist.

Het allerbeste.

Len

PS Vernomen op de 42^ste dag.

Zaterdag 3 februari 2001, de 49^ste dag. Vandaag is het zeven weken sinds ik begon en ik kan niet zeggen dat mijn visie op de maatschappij ten goede is veranderd, helemaal het tegendeel is waar. Ons rechtssysteem en speciaal onze regering. (Gek is het, dat wanneer je op "dieet" staat, je een heleboel tijd hebt om na te denken). Als iemand je schade toebrengt door je te slaan, van je te stelen of iets dergelijks, dan zegt de wet dat ze gestraft zouden worden. Handelen als afschrikmiddel van om het even welke misdaad en mensen straffen die niet in het lijntje lopen van de maatschappij. Juist, ik versta dat en ben het ermee eens. Waarom gebeurt het dan dat als iemand meer van je houdt dan wie dan ook in de wereld en je klaar staat er je leven mee door te brengen en met wie je kinderen hebt en je tegenover zo iemand de ergst denkbare misdaad begaat, JE KINDEREN STEELT, dat dan de wet het patroon niet volgt, het geschreven pad, maar juist de meest onschuldigen straft in de begane misdaad ? KINDEREN EN HUN VADERS, ik zal je zeggen waarom. Omdat we leven in een maatschappij zonder ruggengraat, geregeerd door opgeblazenen, bekrompenen en gulzigaards. Omdat onze politici naar zichzelf kijken en naar niemand anders. Omdat ons korps van juristen voor het merendeel smeerlappen zijn die bevoorrechte levens leiden en zich zelfs nog weelderiger opzetten door ons voor de rechtbanken te sleuren en ons blind te plunderen. Omdat ze zich niets aantrekken van het "hoogste belang van het kind", de meesten nauwelijks weten hoe het kind apart staat van de gebruikelijke bedoeningen als oma langs komt met die "snottebellen, die jengelende schepsels" - Goddank voor de golf, de feestjes, de comités, de functies, de bridgepartijtjes - dat niet al te vaak voorkomt. Niet enkel leven ze zich uit, ze zijn overdreven bevoorrecht en onbekwaam het werkelijke leven te begrijpen, het zijn ook dieven, kindermisbruikers en moordenaars, de ware parvenu's, de versteende vorm van leven, de overlevende abortussen van aftakeling die in normale omstandigheden juist uitgeschakeld zouden worden in het hoogste "belang van de samenleving". Gerechtigheid is een grap en moraal iets dat uit de mode is geraakt volledig door toedoen van die hebzuchtige bastaarden die zichzelf tot leiders uitroepen, maar die volop weten dat je veel meer geld kan winnen en veel meer controle kan uitoefenen als je gewone lui in de bedelrij kan doen staan en ze emotioneel ruïneert. De dwaasheid van vrouwen die vallen voor het "moeder is best"-bezwaar is vanzelfsprekend, zij menen dat zij door de raad te volgen van de wettelijke adviesorganen dat ze alles krijgen en meer, onderzoek de situatie, meestal zijn ze slechter af, zij zijn niet meer dan een ander stel uitzetbare pionnen in het spel van de geldmakers. Gewone mensen horen ongelukkig de wekroep en besluiten dat het tijd is die ruggengraatloze stelende bastaards weer in de goot te stoten waar ze thuis horen, niets gaat veranderen. IK HEB GELIJK, JACK, MIJN GEDRAG, IK ZAL DE VERNIETIGING VAN ONS ALLEN VEROORZAKEN. Elke idioot die je vertelt dat ze er niet aan kunnen doen omdat ze hun contactkansen zullen verliezen, hun thuis of om het even dwaas excuus als dat, is onze en hun eigen vijand, wij verliezen in elk geval en door een meer geëngageerd persoonlijk standpunt in te nemen tegen de onderdrukkers kunnen we er alleen maar bij winnen. Denk maar niet dat ze het geld weggeven zonder dat er strijd voor geleverd wordt. Zij zullen om het even wat proberen om ons tegen te houden, vonnissen uit te vaardigen, opsluiting in de gevangenis, inbeslagneming van onze eigendom en vele andere dergelijke acties maar, wat nieuw is, zij doen het in elk geval al op subtielere wijze. Op een of andere manier bereiken zij hun doelen. Nu is het tijdstip gekomen, zo goed als op om het even welk moment om hun te tonen dat we er genoeg van hebben. Nu is het tijd voor burgerlijke ongehoorzaamheid, demonstraties, te gaan postvatten aan de huizen van rechters en politici, de betalingen te stoppen aan de "CSA" , klassenactie te ondernemen en hun de schande aandoen betrokken te zijn bij misdaden tegen de mensheid en ze te treiteren tot op het punt dat ze zelfmoord zouden plegen en de staat te drijven tot de rand van het bankroet, omdat hij steun verleent aan de industrie van het kindermisbruik. We bereiken het punt in ons leven waar de wereld sneller en sneller gewelddadiger wordt en een onveilige plaats om in te wonen en ons gezin van voedsel te voorzien. De belangrijkste oorzaak van die stand van zaken en de belangrijkste beklaagden die dat gecreëerd hebben zijn de bastaards die ons blijven vertellen dat zij "ons en ons welzijn" vertegenwoordigen. Als ik de keus had, zou ik liever in totale wetteloosheid leven, dan zou ik mijn eigen beslissingen nemen. Ik zou geen volslagen zwakzinnigen hebben die mijn leven verknoeien, maar de keuzes, goed of slecht, zouden mijn eigen keuzes zijn. Wanneer om het even wie zich "beschaafd" en "diplomatisch" voordoet, het is een nadeel, het dient hen die de macht hebben om je leven in de vernieling te werken. Wij gaven hun die macht en zij misbruikten ze, het is tijd om ze die macht weer af te pakken. Kijk maar naar de schade die ze onze samenleving hebben toegebracht. Wel, het is tijd om ze schadevergoeding te doen betalen. Rapport? Niet dat het er heel veel toe doet, maar hier is het : nog 3 pond (1 ½ kilogram) verloren. Gewicht 8 stone 1 pond (51 kilogram, 113 pond) totaal verlies 2 stone 7 pond, 17 kilogram of 35 pond. Ik voel me op de rand van de ineenstorting, wellicht nog een week of twee langer, het maakt nu geen verschil meer uit. En dan zeggen zij, weg met je ! Of, geef me enkele dagen om erover na te denken, ik zou misschien de weg vinden om je wakker te schudden en jullie op straat te krijgen met mij.

Het allerbeste

Len

Rapport ? Nog een pond verloren (1/2 kilogram). Gewicht, 8 stone (50 ½ kilogram, 112 pond) totaal verlies 2 stone 8 pond, 16 ½ kilogram of 34 pond. Sorry, dat is het. Voel mij te zwak om nog wat meer te doen. Of toch, als iemand van daarbuiten een rolstol te leen heeft voor zondag (tenzij je me wilt dragen), dan zou ik graag Mankinds rally in Londen bijwonen, zou er onmogelijk naartoe kunnen lopen, jammer.

Het allerbeste

Len

Jawel, al acht weken duurt het, acht lange weken die mij een inzicht geven in het menselijke ras zoals ik dat nooit voor mogelijk achtte. Ik heb ontdekt dat je weinige mensen uitgezonderd, heel besliste mensen, op niemand kan steunen, zoals ze zeggen, indien je wenst dat het gedaan wordt… Ook heb ik ontdekt dat mijn begrip van leven van het menselijke ras vreselijk is gebarsten, alles waarin ik geloofde werd aangetast en vernietigd als een zandkasteel bij opkomend tij. Mijn verschrikkelijkste ontdekking is dat niemand, met uitsluiting van de mensen die zich volledig inzetten en mij hielpen bij mijn campagne, met daarbij enkele van de meest bekende "steungroepen" voor vaders, maar dan ook niemand zich langer een snars aantrekt van het menselijke leven, de moraliteit of het algemeen fatsoen. Hoe kunnen we veel verwezenlijken in onze strijd, als zelfs de groepen als ACFC, en ik zeg je een van de grootste, stellen : "We ondersteunen geen aangelegenheden die te controversieel zijn, we proberen campagnes te handhaven op niveaus die voor de meeste mensen aanvaardbaar zijn", of iets dergelijks. Oh, doorsnee persoon, word wakker, als je zo verdomd politiek correct bent, zul je nergens toe geraken. Politiek correct zijn IS wat ons vandaag gebracht heeft waar we nu staan. Zij verwachten van ons lief te zijn en naar de slachtbank toe te wandelen. Dat heeft het stadium overstegen van vriendelijkheid tegenover de vijand. DIT IS EEN OORLOG voor veiligheid en zekerheid voor onze kinderen en hun toekomst en niet een wedstrijd voor politieke correctheid. Het is tijd om de handschoenen uit te trekken en wraak te nemen voor wat zij onze kinderen aandoen. WORD WAKKER. Ik heb liever tien betrouwbare mannen aan mijn zijde dan tienduizend buitenspelers. Vandaag, wel vandaag is voor mij een heel bijzondere dag. Het is de dag, voor de rest van mijn leven, die de betekenis draagt van het uiteindelijke verraad. Zoals je allemaal weet, keek ik vandaag uit naar amper twintig mensen om naar mijn huis te komen, twintig mensen die vastberaden genoeg zijn om de tijd te nemen om te komen en met mij te discussiëren over ernstige thema's over de weg vooruit en onmiddellijke actie te plannen tegen de tirannie van het systeem. En ook wel keek ik persoonlijk uit naar een mogelijke koerswijziging. Groot succes, ik heb er 15 % gekregen. Er zijn nog twee mensen meer van wie ik weet dat ik op hen kan betrouwen wanneer het noodzakelijk is en natuurlijk Steven en Karen (35 % ?). In feite zou ik zeggen 30 %. Er wonen in Londen en omgeving zowat 7 miljoen mensen. Mijn bijzondere dank gaat naar Anson, hij kwam van Bristol om zijn steun te betuigen, maar ik verwacht van hem niet dat hij overkomt telkens als we plaatselijk iets proberen te organiseren. Ik moet het allemaal fout getimed hebben. Was er vanmiddag een voetbalwedstrijd op de televisie ? Of was het koopjesdag in de winkels ? Er moest toch wel iets belangrijks aan de hand zijn om al die bezorgde, plaatselijke vaders te verhinderen aanwezig te zijn bij de (misschien geringe) kans iets te verbeteren aan de toekomst van hun kinderen. Wel, ik meen dat er niet veel meer te vertellen valt. Ik ben beneden het "50 kilo"-teken gezakt maar echt, ik trek er mij niets meer van aan en ik wil je met de details niet langer vervelen. Voor een tijdje wil ik wat vrede en wat rust. Ik moet ernstig nadenken, maar toch wil ik de telefoon of mijn e-mail beantwoorden, hoewel ik volgende maandag op het gerechtshof aanwezig zal zijn voor mijn laatste scherpe uithaal naar het (on)recht. En voor de weinige toegewijden, jullie weten wie jullie zijn, dank je uit het diepste van mijn hart.

Len Miskulin EEN BEZORGDE VADER - klaarblijkelijk de laagste vorm van leven en een dwaze crimineel volgens het Britse rechtssysteem.

KINDEREN HEBBEN HUN BEIDE OUDERS NODIG

Len Miskulin

Eerst en vooral, dank. Hoewel de steun op dit ogenblik min of meer uitgestorven lijkt, wil ik u in elk geval bedanken.

Zoals de meesten onder u al weten, werd het gerechtelijk bevel tegen mij bevestigd, het doorbreekt de Verklaring van de Rechten van de Mens zowel op zijn linker- als op zijn rechterflank en in het midden, maar de rechter uit de Middeleeuwen trekt er zich geen zier van aan. Hij zal mij nochtans niet tegenhouden, hij deed me enkel ophoepelen.

Ik bracht de laatste paar dagen door met na te denken over de beste manier van handelen die een mens alleen (zoals vroegere ervaring me leerde) kan opvatten. Er zijn heel weinig keuzes. Ik kan blijven vechten, maar dan een eenzame strijd en stilaan eindigen met absoluut niets dan de verwachting enkele anderen met mijn steun onderweg op te pikken. Ik kan terugkeren naar Kroatië en van daaruit een nieuwe strijd beginnen buiten het rechtssysteem van het Verenigd Koninkrijk en toch nog een bepaald leven hebben, maar mijn jongens verliezen, hoogst waarschijnlijk voor altijd of ik kan naar de gevangenis gaan, zonder vrijbrief, zonder 200 pond te verzamelen en daar de rest van mijn leven blijven in relatieve luxe bewaakt door hare Majesteit. Omdat ik niet echt gewoon ben in luxe te leven, moet ik in elk geval die laatste mogelijkheid overslaan.

Wel, ik denk na over de twee andere, omdat ik nog niet zeker ben welke richting ik zal inslaan. Het is een tamelijk moeilijke keuze, maar omdat ik wat masochistisch lijk, zal ik wellicht eindigen met de eerste keuze. Het leven is een "s&*t" en dan sterf je.

De foto, bijgevoegd, toont mijn gewicht zoals het zaterdagmiddag was, de 17^de februari 2001. Ik drink een halve kom soep (jawel, kip en champignon, crème, als je het werkelijk wil weten) en een klein beetje brood omstreeks 10 u vandaag in de voormiddag (zondag ?).

Jawel, je hebt precies gehoord dat ik beslist heb dat het tijd wordt dat ik opnieuw vet word. 63 dagen dieet doet je dromen van chocolade en heerlijk vet gebak. Zelfs als je denkt dat je wakker bent, en mijn God, ik zal er vandaag zeker wat krijgen, zelfs als het me in het ziekenhuis voert.

Morgen, maandag, zal ik mijn dokter opbellen en hem vragen mij te helpen opnieuw normaal te worden, me een "veilig" dieet aan te bevelen gedurende de eerstvolgende paar weken en me in het algemeen raad te geven over wat ik dan ook moet weten.

Ook heb ik de bedoeling de eerstvolgende maanden heel fit te worden, zodat ik mijn laarzen kan aantrekken als het en wanneer het nodig is.

Welnu, laat me die suggesties horen over burgerlijke onrust of ongehoorzaamheid, klassenactie en wat je dan ook kan bedenken (een handboek voor commandotraining, veilige behandeling van semtex, of een handboek voor stedelijke oorlogsvoering zou een goed idee zijn met een eenvoudige bruine omslag, alstublieft, o ja, gooi een paar Uzi's wanneer je eraan toe bent). Ik moet er rekening mee houden dat ik een paar weken nodig heb voor ik weer (bijna normaal) kan lopen. Daarom kan ik even goed deze tijd gebruiken om mijn verstand in overdrive te schakelen en alles te verteren dat je mij stuurt, een heleboel hoop ik.

En zoals we eerder al zeiden, GEEN KOUSEVOETENLOPEN MEER. Laat ons deze show op straat brengen, dit verspreiden zo ver en zo ruim als maar mogelijk is - ik ben niet dood maar ik ben pisnijdig om wat ze mij hebben aangedaan en TUK EROP OM HET EFFEN TE MAKEN (kan iemand me een baseballstok lenen, alstublieft, voel ineens alsof ik plotseling ernstige belangstelling opvat voor sport).

Het allerbeste

Len

Len Miskulin

EEN BEZORGDE VADER - klaarblijkelijk de laagste vorm van leven en een dwaze crimineel volgens het Britse rechtssysteem.

KINDEREN HEBBEN HUN BEIDE OUDERS NODIG.

inhoudsopgave colofon tips & citaat mail links